Εκτύπωση

Πάντα γελαστή και γελασμένη! -Σκέψεις αναδρομικές-

.

13621751 10207983155029828 1923940780 o

Και εκεί που κάνω τον σταυρό μου, που κατάφερα και υπερπήδησα τα σημερινά

εμπόδια και έχω ακόμη το χαμόγελο στα χείλη, ε, σε εκείνο το σημείο ακριβώς είμαι γελασμένη. Γιατί στην επόμενη γωνία του δρόμου με περιμένει κάτι λίγο πιο δύσκολο…σκοτείνιασε και πρέπει να πολεμήσω με τον ίδιο μου τον εαυτό!

--Κάθε πρωϊ μαζί με τον ήλιο ανατέλλει κάθε επιθυμία, κρυφή ευχή και όνειρο μου. Γι’ αυτό σηκώνομαι γεμάτη, ζωντανή, έχω σχέδιο κάθε μέρα ..J  Ό,τι και να γίνει μπορώ να αμυνθώ ή να επιτεθώ, ανάλογα την περίπτωση! Καταπληκτικό?? Δεν φοβάμαι. Όχι, όχι..Ο φόβος είναι η άγνοια μου, τι-πο-τα περισσότερο. Άρα όλα είναι ‘‘περίπου’’, υπό έλεγχο!—

Περίπου! Από αυτή την λεξούλα εξαρτιέται ο παράγοντας Τύχη και ο παράγοντας Εγώ, που συνέχεια τον ξεχνάω!

Έτσι, έρχεται το βράδυ και συγκεκριμένα εκείνη η ώρα η αναθεματισμένη που με τρομάζει σαν θάνατος..Λίγο που είμαι απαιτητική με μένα, λίγο που με ζαλίζει η αντηλιά των ‘‘πρέπει’’, και αυτό μωρέ που ξεχνάω το -εγώ- μου, με τα τόσα

-εμείς- τις ημέρας!!!

 Και πως γίνεται όλη η δύναμη της ημέρας, μονομιάς αίσθημα μοναξιάς και ανασφάλειας? Μέχρι να ξανανατέλλει ο ήλιος. Γιατί, πάντα βγαίνει, κάθε μέρα διαφορετικός, αλλά πάντα εκεί…για μένα ανατέλλει.

Με αγάπη,

Έλε.